Hypothèse de la panincarnation de la conscience

Suθezi almodzictis ulpis

Hypothèse de la panincarnation de la conscience

Hypothesis of the Panincarnation of Consciousness

Hipotezo pri la Panenkarniĝo de la Konscio

 

Talmi essu     Français plus bas     English below     Esperanto sube

Suθezi almodzictis ulpis

© Sebasties Garant

29^θ fräsemis 2026

Tragdi fräspis

Encödi

Pos ytum lictus, mensiharus e refhus zebis spes, soffel e sav, ni camih oh bediu suθezim almodzictis ulpis. Zali δopinir en fum pa pocum expur dav dan.

Suθezi almodzictis ulpis sir baiacor cum zim, cim ni rovir, mervir, e δolir de naiθis e de fnomnus ris. Ze suθezi δâ sir ôn thiu ybix iedum sis cum cex rel suθezum soffel e spes, love cum fum na, love cum relum. Drojnisli ze suθezis abetir effe en nov cumasmim ze iedum al. Ze sir suθezi sisav, ci en dav ba savim nis enir en cöflil cum o savim acyb u fom (fez, xensav, psice e rel), allâ vulinir ebêr renna lusam popizunus savis.

Vortugiti e viberi truvinir en dogifnim.

Suθezi

1

Egzir total ulpi (olhulpi) prez foxix en naiθim (ethe mytiθim) e ôdla zalis, traduir uncôrim e enrimaterim. Olhulpi e naiθi (ethe mytiθi) cum mofir fim alim (olhim).

2

Xehi olhulpis (xehulpi) povir modzictiniu en ar sithil yldziô, dziô u cumgardiô: anmiô, vej, selliô, steliô, ithutiô, cumgardiô e rel. Ari xehulpus thir sis pop edätim. Ante modzictiniu xehulpi persfir plenix sis ybim cum olhulpim e cum olhim. Modzictiniur ri focysir sis θormim sar sithil jor, de uer itedji persfis ybis sis. Cuanthopni povurt siu pocrenconti äte ulpim e naiθim (ethe mytiθim), com säbir propsiu rim et fezivui unmem.

3

Modzicti en sithim fractalix realipir unmemix e ludepnix en ze sithim ans en arim xehus sis. Exix, cä na xehulpi modzictipir en fim alim ornitis, rel xehulpui modzictipir en ar sellim ze ornitis, ans en ar atomim aris ze sellus. Sir ans myti modzictus olhulpis en ivim: na fil alil ze ivis, ans myti relus aril δogus sis, θul nivli trescutisavenis zis. Xehulpi, ci modzictinir en sithil, fir rim ibix cum athinivlim ytasis recix lygur trescutisavenil sithis en celil ri modzictinir.

4

Acapi naiθiô sir xehulpi modzictipur en cumgardim ivus. Sir ans tymil naiθiô, lusesavil cumgardiô e lon rel realul suir yb ivul lon. Ef acapi naiθiô, tymi naiθiô, lusesavi cumgardiô e rel realui memsort δâ sir metafrui, allâ real xehui. Xef naiθiô ulpi (naiθulpi) sir xehulpi modzictur en naiθim (ethe mytiθim) com na alim, alce alulpi sir fi ali al xehulpus modzictipur, esiδoliur naiθulpi.

5

Xehulpi modzictipur en fomim (fomulpi) sir zi, cim ze fomi δolir com suir sis ulpi persiô, sis ani, sis spyrti, e reli – enpotuir sesavim e lusesavim.

6

From vipocis nus torur en uncôrim, xehulpi modzictipur en sithim consir sis edätim pos dzim u egzim ze sithis en naiθim (exix edäti fomulpis xamir ibiô memris e aolictis). En palsim gardiu sis θormim focysur sar sithil jor, xehulpi, ci sih modzictur en rim, portir trinovix θormim sis sar olhil, allâ rihur par exris vnur de modzictis sis. Relvortix ybi ze xehulpis cum olhim persfipir e realipir cum mem clarim, pu ante modzictim ris, allâ rihur par ris exri modzictur e ôn lostim edätis.

7

From vipocis nus torur en uncôrim, ar modzicti en sithim rihir olhulpim e donpurir popul asiθalsiô ris, cui sir ôdlafez galsimvi popus asiθalsiô materis savul caθar e fom. Olhulpi sir ans en ônifniô daevelpim.

8

Trimodzicti, tridzicti e ohti edätis δâ sir suθezui retnur en fim ulpis almodzictis suθezim, cui thir sis pop modim δolis egzis ante e pos dzim uniriô.

9

Paradox y fnomnui mecnislis cuantiô (com stretlygi cuantiô), psicesavis (com unybisli) e bulpsicesavis (com antesavi) lostir fal lucoerim sus, en cadrim suθezis almodzictis ulpis, pyis ar xehulpi modzictur xamir en ybim com olhulpim. Or zali es tradir uncôrim e enrimaterim. Ef y θolci xehulpis cum rel xehulpim, par olhupsim, permir ibviu, pu povir egziu nacim regre e uvriô bordiftiu ze fnomnum relix paradox.

Θyθi

Ni prestir ze suθezim sisav en gaolim donpuriu zyrhil spes, soffel e sav sar ulpim. Cuac y ze suθezi sir far anviu al cesnul e pozir nov zis, ri säbir baiacor e drojniô nil. Estytrix ri povir edjiu roli u δeti refhis pur anteiu en δolim, ethe tre uxiô, fnomnis, ci abetir num e num lecir foxix. Ze dogis livul ysir, s’ effe ze δezi abetir rum, refhiu bonuril prestur essar e cerniu cel δetum, se sir zis, povir donpuriu nacix u relix refhil pop rus sar upsim.

Vortugiti

Ze vortugiti zacir novivortum pop suθezil almodzictis ulpis.

• Almodzicti Olhulpis modzicti fractal, unmem e ludepniô; relvortix: ulpi xehulpus en naiθim (ethe mytiθim) e en arim xehus ris, θul nivli ytasis zalus es.
• Alulpi Cumi al xehulpus modzictur, esiδoliur naiθulpi.
• Fomulpi u fom ulpi Xehulpi modzictur en fomim.
• Naiθulpi u naiθiô ulpi Xehulpi modzictur en naiθim (ethe mytiθi) com cumim.
• Olhi u fi ali Olhulpi e naiθi (ethe mytiθi).
• Olhulpi u total ulpi Ulpi prez foxix ôdla naiθim (ethe mytiθim), en zalim e en arim xehus ris, traduir uncôrim e enrimaterim.
• Xehulpi u xeh ulpi Xehi olhulpis, ci povir modzenictinir en ar sithil yldziô, dziô u cumgardiô, ibix slon ytasis athinivlui lusam, θul nivli ytasis.

Viberi

Davisuiô viberi donicnir tre xehix dâ uer xehulpui povir modzictinir e enbrycinir na en relul ehtix olhil.

Hypothèse de la panincarnation de la conscience

© Sébastien Garant

29 avril 2026

Version française originale

Introduction

Après des années de lectures, d’échanges et de réflexions de nature spirituelle, philosophique et scientifique, j’en suis arrivé aujourd’hui à émettre l’Hypothèse de la panincarnation de la conscience. Celle-ci se résume dans les neuf points exposés plus bas.

L’Hypothèse de la panincarnation de la conscience est cohérente avec ce que j’observe, contemple et comprends de l’univers et de ses phénomènes. Cette hypothèse n’est pas sans avoir ses idées en commun avec quelques autres hypothèses philosophiques et spirituelles, tantôt avec les unes, tantôt avec les autres. L’originalité de cette hypothèse réside toutefois dans la combinaison nouvelle de toutes ces idées. C’est une hypothèse ontologique qui, au meilleur de ma connaissance, n’entre en conflit avec aucune science exacte ou humaine (physique, médicale, psychologique, etc), mais se veut plutôt unificatrice des différents domaines du savoir.

Un lexique et un graphique se trouvent en fin de document.

Hypothèse

1

Il existe une conscience totale (holoconscience) présente à la fois dans l’univers (voire le multivers) et au-delà de celui-ci, transcendant l’espace-temps et la matière-énergie. La holoconscience et l’univers (voire le multivers) forment ensemble le tout (holos).

2

Une partie de la holoconscience (une méroconscience) peut s'incarner dans chaque être inerte, vivant ou collectif : animal, végétal, cellulaire, stellaire, particulaire, collectif, etc. Chacune des méroconsciences a sa propre identité. Avant de s’incarner, une méroconscience perçoit pleinement sa communion avec la holoconscience et avec le holos. En s’incarnant, elle focalise son regard sur un être particulier, d’où une diminution de perception de sa communion. Le champ quantique pourrait être l’interface entre la conscience et l’univers (voire le multivers), comme semblent le proposer certains physiciens contemporains.

3

L’incarnation dans un être est réalisée simultanément et indépendamment en cet être  ainsi que dans chacune de ses parties, de façon fractale. Par exemple, lorsqu’une méroconscience est incarnée dans l’ensemble d’un oiseau, d’autres méroconsciences sont elles aussi incarnées, dans chacune des cellules de cet oiseau, ainsi que dans chaque atome de chacune de ces cellules. Il y a ainsi une multitude d’incarnations de la holoconscience dans un être vivant : une pour l'ensemble de cet être vivant, ainsi qu’une multitude d'autres pour chacune de ses composantes, quel qu’en soit le niveau de complexité. Une méroconscience qui s’incarne dans un être le fait possiblement avec un degré d’intensité directement liée à la complexité de l’être dans lequel elle s’incarne.

4

L'amour universel est une méroconscience incarnée dans une collectivité d’êtres vivants. Il en est de même pour la peur universelle, l’inconscient collectif et plusieurs autres réalités communes à de nombreux êtres vivants. Amour universel, peur universelle, inconscient collectif  et autres réalités analogues ne sont donc pas des métaphores mais de réelles méroconsciences. Enfin, la conscience universelle (cosmoconscience) est la méroconscience incarnée dans l’univers (voire dans le multivers) comme un tout, tandis que la panconscience est l’ensemble de toutes les méroconsciences incarnées, y compris la cosmoconscience.

5

Une méroconscience incarnée dans un être humain (anthropoconscience) est ce que cet être humain comprend habituellement comme étant sa conscience personnelle, son âme, son esprit, etc. –  incluant le conscient et l’inconscient.

6

De notre point de vue ancré dans l’espace-temps, une méroconscience incarnée dans un être conserve son identité après la vie ou l’existence de cet être dans l’univers (par exemple, l’identité d’une anthropoconscience demeure capable de mémoire et de projection). Au lieu de garder son regard focalisé sur un être particulier, la méroconscience qui s’était incarnée en lui porte de nouveau son regard sur le holos, mais enrichie de l’expérience issue de son incarnation. En d’autres mots, la communion de cette méroconscience avec le holos est perçue et réalisée avec la même clarté qu’avant son incarnation, mais enrichie de son expérience incarnée et sans perte d’identité.

7

De notre point de vue ancré dans l’espace-temps, chaque incarnation dans un être enrichit la holoconscience et contribue à ses propriétés émergentes, qui sont l'équivalent métaphysique des propriétés émergentes de la matière pour les sciences pures et humaines. La holoconscience est ainsi en perpétuel développement.

8

La réincarnation, la résurrection et l’extinction de l’identité ne sont pas des hypothèses retenues dans l’Hypothèse de la panincarnation de la conscience, qui a son propre mode de compréhension de l’existence avant et après la vie présente.

9

Les phénomènes paradoxaux de la mécanique quantique (comme l’intrication quantique), de la psychologie (comme la synchronicité) et de la parapsychologie (comme la prescience de l’avenir) perdent leur apparente incohérence, dans le cadre de l’Hypothèse de la panincarnation de la conscience, puisque chaque méroconscience incarnée demeure en communion avec la holoconscience. Or, celle-ci transcende l’espace-temps et la matière-énergie. La communication d’une méroconscience avec une autre méroconscience, via la holoconscience, permet donc d’envisager qu’il puisse exister une façon rigoureuse et ouverte d’aborder ces phénomènes autrement paradoxaux.

Conclusion

Je présente cette hypothèse ontologique dans le but de contribuer à la recherche spirituelle, philosophique et scientifique sur la conscience. Quoique cette hypothèse soit loin de répondre à toutes les questions et en pose de nouvelles, elle me semble cohérente et originale. À ce titre, elle peut devenir une base ou un élément de réflexion pour avancer dans la compréhension, même très approximative, d’un phénomène qui nous habite et nous dépasse à la fois. Il appartient aux lectrices et aux lecteurs de ce document, pour autant que ce désir les habite, de réfléchir au contenu présenté ci-dessus et de discerner quels éléments, s’il y en a, peuvent contribuer, d’une manière ou d’une autre à leur propre réflexion sur la conscience.

Lexique

Ce lexique contient les néologismes propres à l’Hypothèse de la panincarnation de la conscience.

• Anthropoconscience ou conscience humaine Méroconscience incarnée dans un être humain.
• Cosmoconscience ou conscience universelle Méroconscience incarnée dans l’univers (voire le multivers) comme ensemble.
• Holoconscience ou conscience totale La conscience présente à la fois au-delà de l’univers (voire du multivers), dans celui-ci et dans chacune de ses parties, transcendant l’espace-temps et la matière-énergie.
• Holos ou tout La holoconscience et l’univers (voire le multivers).
• Méroconscience ou partie de la conscience totale Partie de la holoconscience qui peut s'incarner dans chaque être inerte, vivant ou collectif, possiblement selon des degrés d’intensité différents, quel que soit son niveau de complexité.
• Panconscience L’ensemble de toutes les méroconsciences incarnées, y compris la cosmoconscience.
• Panincarnation Incarnation fractale, simultanée et indépendante de la panconscience; autrement dit: incarnation de méroconsciences dans l’univers (voire le multivers) et dans chacune de ses parties, quel que soit le niveau de complexité de celles-ci.

Graphique

Le graphique plus bas illustre très partiellement là où des méroconsciences peuvent s’incarner et s’imbriquer l’une dans l’autre par rapport au holos.

Hypothesis of the Panincarnation of Consciousness

© Sébastien Garant

April 29, 2026

Translation from French

Introduction

After years of reading, exchanges, and reflections of a spiritual, philosophical, and scientific nature, I have now arrived at formulating the Hypothesis of the Panincarnation of Consciousness. This hypothesis is summarized in the nine points presented below.

The Hypothesis of the Panincarnation of Consciousness is coherent with what I observe, contemplate, and understand of the universe and its phenomena. It shares ideas with several other philosophical and spiritual hypotheses—sometimes with one, sometimes with another. Its originality, however, lies in the new combination of all these ideas.

It is an ontological hypothesis which, to the best of my knowledge, does not conflict with any exact or human science (physics, medical science, psychology, etc.), but instead seeks to unify different fields of knowledge.

A lexicon and a diagram appear at the end of the document.

Hypothesis

1

There exists a total consciousness (holoconsciousness) present both within the universe (or even the multiverse) and beyond it, transcending space‑time and matter‑energy. The holoconsciousness and the universe (or multiverse) together form the whole (holos).

2

A part of the holoconsciousness (a meroconsciousness) can incarnate in every inert, living, or collective being: animal, plant, cellular, stellar, particulate, collective, etc. Each meroconsciousness has its own identity.

Before incarnating, a meroconsciousness fully perceives its communion with the holoconsciousness and with the holos. By incarnating, it focuses its gaze on a particular being, which reduces its perception of this communion. The quantum field could be the interface between consciousness and the universe (or multiverse), as some contemporary physicists seem to suggest.

3

Incarnation in a being occurs simultaneously and independently in that being and in each of its parts, in a fractal manner. For example, when a meroconsciousness is incarnated in a bird as a whole, other meroconsciousnesses are also incarnated in each of the bird’s cells, as well as in each atom of each of those cells. Thus, there is a multitude of incarnations of the holoconsciousness in a living being: one for the being as a whole, and many others for each of its components, regardless of their level of complexity. A meroconsciousness incarnating in a being may do so with an intensity directly related to the complexity of that being.

4

Universal love is a meroconsciousness incarnated in a collectivity of living beings. The same applies to universal fear, the collective unconscious, and several other realities shared by many living beings. Universal love, universal fear, the collective unconscious, and similar realities are therefore not metaphors but actual meroconsciousnesses. Finally, universal consciousness (cosmoconsciousness) is the meroconsciousness incarnated in the universe (or multiverse) as a whole, while panconsciousness is the set of all incarnated meroconsciousnesses, including cosmoconsciousness.

5

A meroconsciousness incarnated in a human being (anthropoconsciousness) is what that human being usually understands as their personal consciousness, their soul, their spirit, etc.—including both the conscious and the unconscious.

6

From our viewpoint anchored in space‑time, a meroconsciousness incarnated in a being retains its identity after the life or existence of that being in the universe (for example, the identity of an anthropoconsciousness remains capable of memory and projection). Instead of keeping its gaze focused on a particular being, the meroconsciousness that had incarnated in it once again turns its gaze toward the holos, but enriched by the experience gained through its incarnation.

In other words, its communion with the holos is perceived and realized with the same clarity as before its incarnation, but enriched by its incarnated experience and without loss of identity.

7

From our viewpoint anchored in space‑time, each incarnation in a being enriches the holoconsciousness and contributes to its emergent properties, which are the metaphysical equivalent of the emergent properties of matter in the pure and human sciences. The holoconsciousness is thus in perpetual development.

8

Reincarnation, resurrection, and the extinction of identity are not hypotheses retained in the Hypothesis of the Panincarnation of Consciousness, which has its own mode of understanding existence before and after present life.

9

The paradoxical phenomena of quantum mechanics (such as quantum entanglement), psychology (such as synchronicity), and parapsychology (such as prescience of the future) lose their apparent incoherence within the framework of the Hypothesis of the Panincarnation of Consciousness, since each incarnated meroconsciousness remains in communion with the holoconsciousness.

And the latter transcends space‑time and matter‑energy. Communication between one meroconsciousness and another, via the holoconsciousness, therefore makes it possible to consider a rigorous and open approach to these otherwise paradoxical phenomena.

Conclusion

I present this ontological hypothesis in order to contribute to spiritual, philosophical, and scientific research on consciousness. Although this hypothesis is far from answering all questions—and raises new ones—it seems to me coherent and original. As such, it may serve as a basis or an element of reflection for advancing, even very approximately, our understanding of a phenomenon that inhabits us and surpasses us at the same time. It is up to the readers of this document, insofar as they feel so inclined, to reflect on the content presented above and to discern which elements, if any, may contribute in one way or another to their own reflection on consciousness.

Lexicon

• Anthropoconsciousness / Human consciousness Meroconsciousness incarnated in a human being.
• Cosmoconsciousness / Universal consciousness Meroconsciousness incarnated in the universe (or multiverse) as a whole.
• Holoconsciousness / Total consciousness Consciousness present both beyond the universe (or multiverse), within it, and in each of its parts, transcending space‑time and matter‑energy.
• Holos / The whole The holoconsciousness and the universe (or multiverse).
• Meroconsciousness / Part of total consciousness A part of the holoconsciousness that can incarnate in any inert, living, or collective being, possibly with different degrees of intensity depending on its complexity.
• Panconsciousness The set of all incarnated meroconsciousnesses, including cosmoconsciousness.
• Panincarnation Fractal, simultaneous, and independent incarnation of the panconsciousness; in other words, the incarnation of meroconsciousnesses in the universe (or multiverse) and in each of its parts, regardless of their level of complexity.

Graphic

The graphic below illustrates, in a very partial way, where meroconsciences may incarnate and interlock with one another in relation to the holos.

Hipotezo pri la Panenkarniĝo de la Konscio

© Sébastien Garant

29a de aprilo 2026

Traduko el la franca

Enkonduko

Post jaroj da legaĵoj, interŝanĝoj kaj pripensoj de spirita, filozofia kaj scienca naturo, mi nun alvenis al la formulo de la Hipotezo pri la panenkarniĝo de la konscio. Tiu ĉi hipotezo resumiĝas en la naŭ punktoj prezentitaj sube.

La Hipotezo pri la panenkarniĝo de la konscio kongruas kun tio, kion mi observas, kontemplas kaj komprenas pri la universo kaj ĝiaj fenomenoj. Ĝi havas kelkajn ideojn komune kun aliaj filozofiaj kaj spiritaj hipotezoj — foje kun unu, foje kun alia. Tamen ĝian originalecon donas la nova kombino de ĉiuj tiuj ideoj.

Temas pri ontologia hipotezo, kiu, laŭ mia plej bona scio, ne konfliktas kun iu ajn ekzakta aŭ homa scienco (fiziko, medicino, psikologio, ktp.), sed celas prefere unuiĝi la diversajn kampojn de scio.

Vortaro kaj diagramo troviĝas fine de la dokumento.

1

Ekzistas tuto-konscio (holoskonscio) ĉeestanta samtempe en la universo (aŭ eĉ la multiverso) kaj preter ĝi, transcendante spaco‑tempon kaj materio‑energion. La holoskonscio kaj la universo (aŭ multiverso) kune formas la tuton (holoson).

2

Parto de la holoskonscio (merokonscio) povas enkarniĝi en ĉiu estaĵo — senmova, viva aŭ kolektiva: besta, vegeta, ĉela, stela, partikla, kolektiva, ktp. Ĉiu merokonscio havas sian propran identecon. Antaŭ enkarniĝo, merokonscio plene perceptas sian komunecon kun la holoskonscio kaj kun la holoso. Enkarniĝante, ĝi fokusigas sian rigardon al aparta estaĵo, kio malpliigas tiun percepton de komuneco. La kvantuma kampo povus esti la interfaco inter konscio kaj la universo (aŭ multiverso), kiel sugestas kelkaj nuntempaj fizikistoj.

3

Enkarniĝo en estaĵo okazas samtempe kaj sendepende en tiu estaĵo kaj en ĉiu el ĝiaj partoj, laŭ fraktala maniero. Ekzemple, kiam merokonscio enkarniĝas en birdo kiel tuto, aliaj merokonscioj ankaŭ enkarniĝas en ĉiu ĉelo de tiu birdo, same kiel en ĉiu atomo de ĉiu el tiuj ĉeloj. Tiel ekzistas multnombraj enkarniĝoj de la holoskonscio en viva estaĵo: unu por la estaĵo kiel tuto, kaj multaj aliaj por ĉiu el ĝiaj komponantoj, kia ajn estas ilia komplekseco. Merokonscio, kiu enkarniĝas en estaĵo, eble faras tion kun intenseco rekte rilata al la komplekseco de la estaĵo.

4

Universa amo estas merokonscio enkarniĝita en kolektivo de vivantaj estaĵoj. Same validas por universa timo, la kolektiva senkonscio, kaj pluraj aliaj realoj komunaj al multaj vivantaj estaĵoj. Universa amo, universa timo, kolektiva senkonscio kaj similaj realoj ne estas metaforoj, sed veraj merokonscioj. Fine, la universa konscio (kosmokonscio) estas la merokonscio enkarniĝita en la universo (aŭ multiverso) kiel tuto, dum pankonscio estas la aro de ĉiuj enkarniĝitaj merokonscioj, inkluzive de la kosmokonscio.

5

Merokonscio enkarniĝita en homo (antropokonscio) estas tio, kion tiu homo kutime komprenas kiel sian personan konscion, sian animon, sian spiriton, ktp. — inkluzive la konscion kaj la senkonscion.

6

El nia vidpunkto, ankrita en spaco‑tempo, merokonscio enkarniĝita en estaĵo konservas sian identecon post la vivo aŭ ekzisto de tiu estaĵo en la universo (ekzemple, la identeco de antropokonscio restas kapabla je memoro kaj projekcio).

Anstataŭ teni sian rigardon fokusita al aparta estaĵo, la merokonscio, kiu estis enkarniĝita en ĝi, denove direktas sian rigardon al la holoso, sed riĉigita per la sperto akirita dum sia enkarniĝo.

Alivorte, ĝia komuneco kun la holos estas perceptata kaj realigata kun la sama klareco kiel antaŭ la enkarniĝo, sed riĉigita per la enkarniĝita sperto kaj sen perdo de identeco.

7

El nia vidpunkto, ankrita en spaco‑tempo, ĉiu enkarniĝo en estaĵo riĉigas la holoskonscion kaj kontribuas al ĝiaj emerĝaj ecoj, kiuj estas la metafizika ekvivalento de la emerĝaj ecoj de materio en la ekzaktaj kaj homaj sciencoj. La holoskonscio tiel estas en konstanta evoluo.

8

Reenkarniĝo, resurekto kaj estingo de identeco ne estas hipotezoj akceptitaj en la Hipotezo pri la Panenkarniĝo de la Konscio, kiu havas sian propran komprenmanieron pri ekzisto antaŭ kaj post la nuna vivo.

9

La paradoksaj fenomenoj de kvantuma mekaniko (kiel kvantuma interplektiĝo), psikologio (kiel sinkroneco) kaj parapsikologio (kiel antaŭsento de la estonteco) perdas sian ŝajnan nekoheron en la kadro de la Hipotezo pri la Panenkarniĝo de la Konscio, ĉar ĉiu enkarniĝita merokonscio restas en komuneco kun la holoskonscio. Kaj tiu ĉi transcendas spaco‑tempon kaj materio‑energion.

La komunikado inter unu merokonscio kaj alia, per la holoskonscio, ebligas konsideri rigoran kaj malferman aliron al tiuj alie paradoksaj fenomenoj.

Konkludo

Mi prezentas ĉi tiun ontologian hipotezon por kontribui al spirita, filozofia kaj scienca esploro pri konscio. Kvankam ĉi tiu hipotezo estas malproksima de respondo al ĉiuj demandoj — kaj starigas novajn — ĝi ŝajnas al mi kohera kaj originala. Tial ĝi povas fariĝi bazo aŭ elemento de pripenso por antaŭeniri, eĉ tre proksimume, en la kompreno de fenomeno, kiu samtempe loĝas en ni kaj superas nin. Estas al la legantinoj kaj legantoj de ĉi tiu dokumento, se ili tion deziras, pripensi la prezentitan enhavon kaj distingi kiuj elementoj, se entute, povas kontribui al ilia propra pripenso pri konscio.

Vortaro

• Antropokonscio Merokonscio enkarniĝinta en homo.
• Holoskonscio Konscio ĉeestanta samtempe preter la universo (aŭ multiverso), en ĝi kaj en ĉiu el ĝiaj partoj, transcendante spaco‑tempon kaj materio‑energion.
• Holoso La holoskonscio kaj la universo (aŭ multiverso).
• Kosmokonscio Merokonscio enkarniĝinta en la universo (aŭ multiverso) kiel tuto.
• Merokonscio Parto de la holoskonscio, kiu povas enkarniĝi en ĉiu estaĵo — senmova, viva aŭ kolektiva — eble kun malsamaj gradoj de intenseco laŭ ĝia komplekseco.
• Pankonscio La aro de ĉiuj enkarniĝitaj merokonscioj, inkluzive de la kosmokonscio.
• Panenkarniĝo Fraktala, samtempa kaj sendependa enkarniĝo de la pankonscio; alivorte: enkarniĝo de merokonscioj en la universo (aŭ multiverso) kaj en ĉiu el ĝiaj partoj, kia ajn estas ilia komplekseco.

Grafikaĵo

La grafikaĵo ĉi-sube tre parte montras kie merokonscioj povas enkarniĝi kaj interplekti unu la alian rilate al la holoso.

Vortugiti viberis Globamsi Atomi Acapi naiθiô Selli Θaia Θailfi Hfastri Fomi Ivi Asplanti Olhi Lusesavi cumgardiô Sitlexici Selni Luxithuti Presisteli Vri Teri Naiθi

Lexique du graphique  Amas globulaire Atome (A) Amour universel  Cellule (C) Chatte Chaton Comète Être humain Être vivant Exoplanète Holos Inconscient   collectif Légende Lune Photon Quasar Roche Terre Univers

Graphic lexicon     Globular cluster Atom Universal love Cell Female cat Kitten Comet Human being Living being Exoplanet Holos Collective unconscious Legend Moon Photon Quasar Rock Earth Universe

Diagramaj terminoj  Globula amaso Atomo   Universa amo Ĉelo Katino Katido Kometo homo Viva estaĵo Eksterplanedo Holoso Kolektiva senkonscio Legend Luno Fotono Kvazaro Roko Tero Universo